Piesze wędrówki po Chinach – tak zakochałem się w Państwie Środka

Dlaczego teraz jest najlepszy czas, by odkryć Chiny na piechotę

Autor: Dahn
6 min czytania

Wejdź w obraz malowany tuszem

Naprawdę udana podróż to zawsze połączenie spełnionych oczekiwań i miłych niespodzianek. Kiedy myślimy o Chinach, przed oczami staje nam często tysiącletni obraz malowany tuszem. I rzeczywiście jest tak pięknie, jak sobie wyobrażasz i marzysz, gdy poranna mgła sunie między górami o kształcie cukrowych głów w Kuangsi, a rzeka Li wije się u ich stóp. Albo gdy zachodzące słońce zamienia każdy taras ryżowy w Longji w złote lustro. Albo gdy z mozolnie zdobytego szczytu w Hongkongu widzisz porośnięty dżunglą archipelag ciągnący się aż po horyzont Morza Południowochińskiego. Jako malowniczy cel dla wędrowca Chiny nie pozostawiają nic do życzenia.

Nowość

Coś nowego, a jednak starego

Wszystko zaczęło się wiosną na targach turystycznych w Berlinie. Stałem przy jednym ze stoisk i czekałem na spotkanie, gdy odwróciłem się i zobaczyłem wystawcę z Chin. Chiny… mój mózg przez chwilę to przetwarzał, po czym wypluł odpowiedź: dlaczego nie? Zdjęcia wyglądały naprawdę świetnie, a coś tak nowego od razu wydało się ekscytujące.

Nowe i nowe – Chiny uchodzą za najstarszą nieprzerwanie istniejącą cywilizację świata. 5000 lat, tak to wygląda. Nikt chyba dokładnie nie wie, czym zajmowaliśmy się wtedy w Skandynawii, ale na pewno nie budowaniem cywilizacji. Jak stwierdził Napoleon, kraj ten przez długi czas był śpiącym olbrzymem. W naszych czasach się obudził i odgrywa coraz większą rolę w naszym życiu. Zadaniem ciekawego podróżnika nie jest ocenianie geopolityki, lecz odrobinę skrócenie dystansu przez zajrzenie za zasłony u naszych sąsiadów.

Zaplanowaliśmy ambitną podróż studyjną, bo do Chin nie jedzie się z organizatorem, który sam tam nie był.

Gorączka przedpodróżna? Ja?

Dawno nie czułem gorączki przed wyjazdem. Jak zwykle był to irracjonalny niepokój, bo było jasne, że po drugiej stronie wszystko jest pod pełną kontrolą. Wziąłem to za znak, że czeka mnie wyjątkowo ekscytująca podróż, która będzie procentować przez kilka miesięcy, zarówno przed samym pobytem, jak i po nim.

Przed wyjazdem sporo poszperaliśmy: wiza nie stanowiła problemu, ale trzeba ogarnąć sprawy cyfrowe. Potrzebnych jest kilka różnych aplikacji, żeby komunikować się i płacić w kraju, w którym wiele zachodnich usług jest zablokowanych, a gotówka prawie nie istnieje. Można nawet kupić banany od starszej pani w dżungli za pomocą kodu QR – sprawdziłem. Kiedy już się to opanuje, wcale nie jest trudne, a my Ci w tym pomożemy: mamy obszerne FAQ przed podróżą do Chin. Kilka podstaw:

  • Najlepszy okres na podróż: od września do marca, poza letnim monsunem
  • Wiza: obecnie bez wizy dla większości obywateli europejskich (sprawdź aktualne przepisy)
  • Lot: bezpośrednio z europejskiego hubu do Hongkongu i z powrotem albo bezpośrednio do domu przez Szanghaj lub Pekin, jeśli chcesz dodać pobyt w mieście. Po dziesięciu dniach podróży z przewodnikiem po kraju będzie to jak najbardziej wykonalne.
  • Najważniejsze aplikacje: WeChat, Alipay, tłumacz. I najlepiej eSIM w telefonie.
  • Tanio? Tak, zwłaszcza w Chinach kontynentalnych. Hongkong jest bliższy europejskim cenom.
  • Czy naprawdę je się tylko pałeczkami? Nie, dostaniesz też malutką łyżeczkę. Ale nóż i widelec musisz zabrać z domu – choć wszystko i tak podaje się w kęsach.

Podróżowanie po Chinach nigdy nie było prostsze, a nadal jest równie egzotyczne.

Zaskakujący Hongkong

Chiny są tylko 6–7 godzin przed Szwecją, więc po urywanym śnie w samolocie łatwo było położyć się o normalnej porze i spać aż do otwarcia bufetu śniadaniowego. Innymi słowy, byliśmy w świetnej formie na pierwszą wędrówkę. Całe szczęście, bo w naszym programie studyjnym zaczęliśmy od prawdziwego całodniowego marszu najpiękniejszym odcinkiem szlaku MacLehose, nr 2 (umieściliśmy go na końcu Twojej podróży). Ścieżki były w bardzo dobrym stanie i dobrze oznakowane. Trasa falowała przez szczyty aż do kredowobiałych rajskich plaż, gdzie oczywiście się wykąpaliśmy. Typowa dość wymagająca wędrówka, która jest warta każdego kroku. Pozostałe trasy były nieco łatwiejsze, ale równie wspaniałe. Wybraliśmy najlepsze odcinki czterech długodystansowych szlaków Hongkongu. Wielu nie wie, że 75% terytorium Hongkongu to tereny przyrodnicze, w dużej części chronione. I zapierająco piękne.

Głębiej w Chiny

Po kilku intensywnych dniach w Hongkongu z szeroko otwartymi oczami wpadliśmy na stację West Kowloon, by złapać szybki pociąg do Guilin. Stacja przypomina raczej średniej wielkości lotnisko, ale wystarczyło płynąć z prądem między kontrolami paszportowymi, kontrolami bezpieczeństwa i formularzami wjazdowymi (link do formularza dostaliśmy wcześniej od naszego przewodnika i mogliśmy ominąć zdezorientowanych Europejczyków, którzy gryźli ołówek w kolejce). Bo Hongkong może należeć do Chin, ale ma własną kontrolę graniczną i walutę.

Po wyjściu z pociągu w Guilin witają nas czerwona gwiazda i nowoczesne samochody elektryczne jeżdżące obok siebie. Przewodnik zabiera nas do swojej ulubionej knajpki z lokalnym makaronem ryżowym: lunch za siedem koron. Potem Skała Słonia nad rzeką Li, chiński spektakl pod każdym względem, a po zmroku zameldowanie w naszym hotelu nad rzeką, nieświadomi widoku.

Następnego dnia rozsunęliśmy zasłony i naszym oczom ukazała się pocztówka ze spokojną rzeką Li i spiczastymi szczytami krasowymi spowitymi intensywną zielenią. Ktoś nawet postawił na trawniku kobietę ćwiczącą tai chi, żeby obraz był idealny.

Kolejne dni spędziliśmy na wędrówkach po tym bajkowym krajobrazie. Góry-cukrowe głowy i tarasy ryżowe spełniały wszystkie wyobrażenia o tym, jak powinny wyglądać Chiny, a do tego kunsztowne stare wioski jak z filmu. Szlaki były łatwiejsze, z mniejszymi różnicami wysokości.

Druga podróż

Gdzieś po drodze zaczęła się druga podróż. Ta w głąb kultury. I tutaj Chiny są trudne do pobicia dla ciekawego zachodniego podróżnika. Nie oczekuj pełnego zrozumienia, warstw jest zbyt wiele. Ale bądź ciekawy, pytaj i staraj się zrozumieć bez oceniania, a przeżyjesz przyjemną przygodę w stylu Alicji w Krainie Czarów. I opowiadaj też o swoim świecie, wielu ludzi jest tego ciekawych.

Pierwszym olśnieniem było to, że my, którzy myśleliśmy, że przemierzyliśmy pół globu, by odkryć coś nowego, sami byliśmy atrakcją. Na szlakach, gdzie zawsze łatwiej o spotkanie, wiele osób podchodziło i chciało zrobić sobie z nami zdjęcie. Urocze i trochę niewiarygodne, jak wtedy, gdy w Kuangsi wpadliśmy na tych samych młodych wędrowców, których spotkaliśmy w Hongkongu, w ogromnym kraju liczącym 1,4 miliarda mieszkańców.

Chiny są zdecydowanie nowoczesne, ale doszły do tego zupełnie inną, krętą drogą niż my. Dlatego koktajl starego i nowego smakuje inaczej niż w Europie. Ja sam poczułem dziwny spokój. Chińczycy są na ogół spokojni i naturalni. Nie uprzejmi na nasz sposób, ale w jakiś sposób pewni siebie. Może kultura staje się bardziej zrównoważona z wiekiem, a Chiny są bez wątpienia prastare.

Słoń w pokoju

Po kilku filiżankach herbaty osmanthus postanowiłem trącić trochę tego słonia w pokoju. Zacząłem jak dobrze myślący Europejczyk od zapytania przewodniczki, czy nie czuje się uciskana przez swój autorytarny reżim. Odpowiedź, jak wiele rzeczy w Chinach, była na zupełnie innej fali. Nie podzielała mojego zdania o doskonałości demokracji, ale czuła się absolutnie wolna. No dobrze, a inwigilacja? – próbowałem dalej. Jest tylko dobra, bo dzięki niej wszyscy czują się bezpiecznie (w Chinach naprawdę podróżuje się niezwykle bezpiecznie). Spojrzenie na Amerykę, Europę, Tybet i Tajwan oczywiście też różni się od naszego.

Ale po ostatniej filiżance herbaty (są małe) doszedłem do tego samego wniosku co po większości prawdziwych podróży: ludzie są tacy sami na całym świecie. Ludzie to jedno, a polityka drugie, a kulturowy woal, któremu nadajemy tak wielką wagę, jest w rzeczywistości cienki jak mgiełka. I to właśnie jest najszlachetniejszy manifest podróżowania.

Trzecia podróż

Po wszystkich przeżyciach z przyrodą i wglądach w kulturę jedzenie stanowi dużą część doświadczenia podróży po Chinach. Jednym z najlepszych momentów była kolacja w Guilin, zorganizowana przez naszego kochającego jedzenie lokalnego przewodnika. Początek chwytający za serce: ryba, która wyglądała na rozerwaną, ale smakowała boskio (przepraszam, nie umiem opisać jej lepiej), potem esencjonalny garnek z rzecznymi ślimakami, kaczymi łapkami i fermentowanym bambusem. Nie, nie przestawaj czytać, było to wyśmienicie dobre. Galaretowaty deser z paproci był już trudniejszy. Ale potraw jest wiele i wszyscy dzielą się przy stole, więc nie trzeba zjadać wszystkiego. Innego wieczoru było domowe jedzenie w gospodzie pod Xingping: wyjątkowo świeży i pyszny wok z rybą, piwem i warzywami o odpowiedniej chrupkości. Śniadania stały się nieco trudniejsze, gdy wjechaliśmy do Chin kontynentalnych. Czy możesz jeść makaron na śniadanie?

Chcesz pojechać do Chin?

Jest tyle jeszcze do opowiedzenia: jak zamówić dowolne jedzenie w pociągu, rozmowy, które płyną bez wspólnego słowa, jak włosy na karku stają dęba tuż przed wsunięciem kaczej łapki do ust (smakuje jak kurczak). Ale nie zdradzimy Ci więcej – za to dajemy Ci możliwość samodzielnego przeżycia wszystkiego, co cudowne, piękne, szalone i zaskakujące Chiny mają do zaoferowania. To dużo prostsze, niż myślisz.

Tak powstała podróż

Po dwóch tygodniach błądzenia po południowych Chinach wykrystalizowaliśmy wędrowne doświadczenie, które chcemy Ci zaoferować:

Dość długo, by pojechać daleko, ale nie na tyle, by było za dużo. Łatwo dodać dodatkowe dni w jakimś futurystycznym wielkim mieście.

Teraz Twoja kolej

Nowość

Poznaj najlepsze oferty jako pierwszy

Background