Republika Zielonego Przylądka – wymarzona wędrówka

Egzotyczny cel dla miłośników pieszych wędrówek

Autor: Dahn
2 min czytania

Ten niewielki wyspiarski kraj daje o sobie usłyszeć. Od huczącego oceanu, przez szum pasatów w liściach bananowców, po wszechobecną muzykę: melancholijną mornę, żywe funaná, gitarzystów w barach i melodie płynące z podwórek i samochodów.
I nagle zapada cisza. Stoisz wysoko nad dramatyczną doliną, otoczony przyrodą noszącą blizny prastarego wulkanizmu, jak tropikalna Islandia. Mit stworzenia głosi, że wyspy powstały z okruchów, które Bóg strzepnął z palców po ciężkiej pracy nad stworzeniem wszechświata.

Republika Zielonego Przylądka jest dawną kolonią, a jednocześnie nie do końca. Portugalczycy zastali wyspy niezamieszkane w 1458 roku. Po mrocznym okresie, gdy wyspy były przystankiem na szlaku handlu niewolnikami, ukształtował się naród zielonoprzylądkowy z wolnych Afrykanów, uciekających Żydów oraz osadników z Portugalii i reszty Europy. Zarówno kultura, jak i język są kreolskie, ale mówi się też po portugalsku. Niepodległość kraj uzyskał w 1975 roku.

Jak dostać się na Wyspy Zielonego Przylądka

Do raju nie ma lotów bezpośrednich – jak mówią – i to samo dotyczy wyspy wędrowców, Santo Antão. Nie ma tu lotniska, więc najłatwiej polecieć z Lizbony na sąsiednią wyspę São Vicente. Pastelowe kolory małej stolicy, Mindelo – szlachetny błękit, limonkowa zieleń, cukierkowy róż – konkurują o uwagę z rybakami, dziećmi, leniwymi kotami i krzykliwie ubranymi ulicznymi sprzedawcami.
Następnego dnia płyniesz promem na Santo Antão, ramię w ramię z miejscową ludnością. Vale do Paul to Republika Zielonego Przylądka w najbardziej zielonej odsłonie, pełna trzciny cukrowej, bananów, pochrzynu i mango. Nic tu nie jest płaskie, wszystko jest pochyłe i poszarpane, a mimo to wioski trzymają się zboczy. Jeśli nie byłeś w Machu Picchu, po tych widokach raczej nie będziesz musiał.
 

Domowa kuchnia

Piechur zostaje nagrodzony niespodziewanymi małymi oazami tu i ówdzie. O Curral to miejsce przy szlaku, gdzie podają świeżo wyciskany sok, ser i grogue (ulubiony rum z trzciny cukrowej piratów). Inne miejsca nie mają menu – jesz to, co danego dnia podają. Szczęściarze mają też szansę zaznać prawdziwej domowej kuchni – jedzenia przygotowanego i spożywanego w zielonoprzylądkowym domu. Bliżej celu podróży po prostu nie można się znaleźć.

Szlaki są prawdziwe

Wędrowanie po Wyspach Zielonego Przylądka to nie tylko zajęcie dla uprzywilejowanych turystów. W wielu wioskach nie ma dróg, a szlaki są w tak zaskakująco dobrym stanie, ponieważ codziennie służą jako drogi transportowe. Wiele osób pyta o upał – słupek rtęci zwykle oscyluje wokół 26 stopni, przy silnym słońcu, ale też wietrze. Jest ciepło, ale w żaden sposób nie do zniesienia. Zabierz dużo kremu z filtrem, pij jak wielbłąd i przede wszystkim nie spiesz się. Wyspy Zielonego Przylądka i tak należy smakować powoli.

Wyspy Zielonego Przylądka są naprawdę egzotyczne, a mimo to tak łatwo je odwiedzić. Loty przez Portugalię działają, a dostępne są kompletne pakiety wędrówkowe z noclegami, transportem i wyżywieniem. Sposób, by być naprawdę odważnym i przygodowym, bez utrudniania sobie życia!

Wybierz wycieczkę na Wyspy Zielonego Przylądka

... albo dżoker jeszcze trochę dalej na południe: tropikalne São Tomé.
Nowość
Nowość
Nowość
Trekking na São Tomé
Podróż z przewodnikiem

Od 20 950 SEK

Więcej informacji

Poznaj najlepsze oferty jako pierwszy

Background